Το ρεύμα εκκίνησης (CCA) που απαιτείται ανά περίπτωση, διαφέρει ακόμη και σε κινητήρες με παρόμοιο κυβισμό και κυλινδρισμό.
Παρακάτω προτείνονται τιμές ρεύματος εκκίνησης (CCA), που απαιτούνται από κινητήρες, με διαφορετικό κυβισμό, κυλινδρισμό και καύσιμο.
Οι κινητήρες βενζίνης ή αερίου, είναι οι λιγότερο απαιτητικοί σε ρεύμα εκκίνησης και έτσι προτείνονται τα εξής:
Τετρακύλινδροι κινητήρες βενζίνης / αερίου: 70-250Α
Εξακύλινδροι κινητήρες βενζίνης / αερίου: 200-250Α
Οκτακύλινδροι κινητήρες βενζίνης / αερίου: 250-300Α
Οι κινητήρες diesel, απαιτούν σημαντικά υψηλότερα ρεύματα εκκίνησης, έως και περισσότερο από δύο φορές από τους κινητήρες βενζίνης / αερίου του ίδιου μεγέθους και ως εκ τούτου προτείνονται τα εξής:
Τετρακύλινδροι κινητήρες diesel: 300-400A
Εξακύλινδροι κινητήρες diesel: 400-500A
Οκτακύλινδροι κινητήρες diesel: 600-700Α
Για αυτοκίνητο με σύστημα StopStart, προτείνονται ακόμη πιό ενισχυμένοι τύποι μπαταριών, επειδή η μπαταρία ενός τέτοιου αυτοκινήτου, εκτός του ότι πρέπει να έχει τη δυνατότητα να επανεκκινεί το αυτοκίνητο κατά μέσο όρο κάθε 1 έως 2 χιλιόμετρα, πρέπει και να λειτουργεί σε μερική κατάσταση φόρτισης, να τροφοδοτεί όλα τα συστήματα ακόμη και όταν ο κινητήρας είναι σβηστός και να επαναφορτίζεται γρήγορα ανάμεσα στα διαστήματα ενεργοποίησης και απενεργοποίησης του κινητήρα. Αυτό σημαίνει ότι η μπαταρία πρέπει να έχει κατά πολύ μεγαλύτερη ισχύ εκκίνησης, αφού μπορεί να κληθεί να την αποδώσει ακόμη και με μειωμένη χωρητικότητα :
Τετρακύλινδροι κινητήρες StopStart: 500-750A
Εξακύλινδροι κινητήρες StopStart: 750-850A
Οκτακύλινδροι κινητήρες StopStart: 850-950Α
Διάρκεια ζωής και απόδοση της μπαταρίας ανάλογα με την θερμοκρασία του περιβάλλοντος.
Η λειτουργία μιας μπαταρίας μολύβδου-οξέος, βασίζεται σε μια χημική αντίδραση που λέγεται ηλεκτρόλυση και κατά την διάρκεια αυτής της χημικής αντίδρασης, συμβαίνουν αυξομειώσεις της θερμοκρασίας στο εσωτερικό της.
Αυτές οι αυξομειώσεις της θερμοκρασίας, καθώς και η θερμοκρασία του περιβάλλοντος λειτουργίας, επιδρούν άμεσα στην απόδοση και την διάρκεια ζωής της.
Ένα μόνο στοιχείο (μια μπαταρία 12 volt, διαθέτει έξη στοιχεία), διαχειρίζεται συνήθως πολύ καλά τη θερμοκρασία λειτουργίας του, αλλά όταν περισσότερα στοιχεία είναι συνδεδεμένα σε σειρά ώστε να σχηματίσουν μία μπαταρία 6 ή 12 volts, η θερμοκρασία λειτουργίας της συστοιχίας αυξάνεται δραματικά. Η διαχείριση αυτού του φαινομένου, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τους κατασκευαστές, οι οποίοι ερευνούν συνεχώς νέες λύσεις ώστε οι μπαταρίες να αποβάλουν τη θερμότητα από το εσωτερικό τους.
Η θερμοκρασία περιβάλλοντος στο οποίο λειτουργεί μια μπαταρία μολύβδου-οξέος, είναι επίσης ένας σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει την απόδοση και τον χρόνο ζωής της. Εάν για κάποιο λόγο, η θερμοκρασία της μπαταρίας είναι υψηλότερη από αυτήν του περιβάλλοντος, θα μειωθεί σταδιακά λόγω της θερμικής αγωγιμότητας με το περιβάλλον και της διάχυσης της προς αυτό. Αν όμως, είναι χαμηλότερη από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος, θα αυξηθεί καθώς η μπαταρία θα προσλάβει θερμότητα από το περιβάλλον.
Η ιδανική θερμοκρασία στο περιβάλλον λειτουργίας μιας μπαταρίας εκκίνησης (αυτοκινήτου, μοτοσυκλέτας ή σκάφους) είναι 26,7ο C (οι κατασκευαστές συνήθως το στρογγυλοποιούν στους 25ο C). Σε αυτές τις συνθήκες, η μπαταρία θα λειτουργήσει με το μέγιστο της απόδοσης και διάρκειας χρόνου ζωής. Τέλος της ζωής λειτουργίας της μπαταρίας, θεωρείται το χρονικό σημείο κατά το οποίο η χωρητικότητα της μειώνεται στο 80% της αρχικής.
Σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των 26,7o C, μειώνεται η ικανότητα της μπαταρίας μολύβδου-οξέος, να παρέχει επαρκή ισχύ, ώστε να ξεκινήσει τη λειτουργία ενός κινητήρα, ενώ σε ακόμη χαμηλότερες θερμοκρασίες (0ο C έως -50ο C), η ικανότητα αυτή μειώνεται δραματικά.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο, όσο υψηλότερη είναι η ικανότητα παροχής ρεύματος εκκίνησης (CCA) της μπαταρίας, τόσο καλύτερη είναι η απόδοση της σε δυσμενείς συνθήκες με θερμοκρασίες από 0 ο C έως και -50ο C και για τον οποίο επίσης, οι κατασκευαστές, αναφέρουν στις εττικέτες τους το μέγιστο ρεύμα εκκίνησης που μπορούν να αποδώσουν για 30 δευτερόλεπτα (3 εκκινήσεις των 10 δευτερολέπτων, χωρίς η τάση μιας μπαταρίας 12V να υποχωρήσει κάτω των 7,20 volts), σε Cold Cranking Amperes (ρεύμα εκκίνησης στους -18ο C).
Να επισημανθεί ότι, μια πλήρως φορτισμένη μπαταρία και κατά συνέπεια με ομοιόμορφο ηλεκτρολύτη μπορεί να επιβιώσει έως και στους -50ο C, ενώ μια αποφορτισμένη μπαταρία, με διαστρωματομένο ηλεκτρολύτη, μπορεί να παγώσει ακόμη και σε -1ο C. Όταν δε το νερό που περιέχεται στον διαστρωμένο ηλεκτρολύτη παγώσει, μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στα στοιχεία της.
https://www.blogger.com/blog/post/edit/647472835311219161/3559030403814424817
Η λειτουργία του υδρόμετρου (ματάκι ή Magic Eye), το οποίο συνήθως διαθέτουν οι ερμητικά κλειστές μπαταρίες μολύβδου-οξέος, βασίζεται στην μέτρηση της πυκνότητας του ηλεκτρολύτη και κατά συνέπεια μας δείχνει την κατάσταση φόρτισης μιας μπαταρίας.
Το ειδικό βάρος (πυκνότητα) του ηλεκτρολύτη, είναι η πιο ακριβής μέθοδος μέτρησης της κατάστασης φόρτισης.
Υδρόμετρο, τοποθετήθηκε σε μπαταρία αυτοκινήτου για πρώτη φορά το 1966, απο την αμερικάνικη εταιρεία AC DELCO και συγκεκριμένα στην μπαταρία του κουπέ GTO της Pontiac. Η συγκεκριμένη μπαταρία ήταν η Delco Energizer R59 της σειράς E5000.
Το υδρόμετρο μετρά την πυκνότητα και επομένως την ποσότητα του θειικού οξέος που περιέχεται στον ηλεκτρολύτη. Μια χαμηλή ένδειξη πυκνότητας, σημαίνει ότι μέρος του θειικού οξέος συγκεντρώνεται στην επιφάνεια των πλακών με τη μορφή θειικού άλατος και ότι η μπαταρία θειικώνεται και αποφορτίζεται.
Μετά την επαναφόρτιση της μπαταρίας, το θειικό άλας επιστρέφει ως θειικό οξύ στον ηλεκτρολύτη και το υδρόμετρο δείχνει με πράσινη ένδειξη την καλή κατάσταση της μπαταρίας. 'Ομως, αυτό αφορά μόνο το στοιχείο της μπαταρίας στο οποίο έχει τοποθετηθεί το υδρόμετρο και σε καμμία περίπτωση δεν απεικονίζει την πραγματική κατάσταση και των υπολοίπων στοιχείων.
'Ενα υδρόμετρο, διαθέτει έγχρωμα πλωτά σφαιρίδια διαφορετικής πυκνότητας και χρωμάτων, όπου το πράσινο δείχνει πάντοτε την πλήρως φορτισμένη μπαταρία. Τα υπόλοιπα χρώματα (λευκό, κόκκινο, κίτρινο, μπλέ ή μαύρο) και ανάλογα με τον κατασκευαστή, δείχνουν την μερική ή την ολική αποφόρτιση της μπαταρίας.
Ένδειξη ακριβείας της πραγματικής κατάσταση της μπαταρίας, θα μπορούσαμε να έχουμε μόνο στην περίπτωση που η μπαταρία διαθέτει ένα υδρόμετρο σε κάθε στοιχείο. (Παλαιότερα, στην δεκαετία του '80, υπήρχαν στην ελληνική αγορά, οι μπαταρίες STARTER της εταιρείας Motoba, οι οποίες διέθεταν 6 υδρόμετρα, ένα σε κάθε στοιχείο).
Το μόνο απολύτως σίγουρο, όταν το μοναδικό υδρόμετρο της μπαταρίας μας δείχνει πράσινη ένδειξη, είναι ότι το δυναμό του αυτοκινήτου στέλνει το σωστό ρεύμα φόρτισης. Ετσι, εάν παρά την πράσινη ένδειξη η μπαταρία δυσλειτουργεί, τότε το πρόβλημα βρισκεται σε αυτήν και όχι στο δυναμό.
Όπως προαναφέρθηκε, η λειτουργία του υδρόμετρου βασίζεται στην μέτρηση της πυκνότητας του ηλεκτρολύτη, της οποίας όμως η αλλαγή διαβάθμισης κατά την φόρτιση, καθυστερεί λίγο σε σύγκριση με την πραγματική κατάσταση φόρτισης της μπαταρίας. Ωστόσο, με μικρή καθυστέρηση, η ένδειξη του υδρόμετρου θα γίνει πράσινη μόλις η μπαταρία επανέλθει στο 100% της κατάστασης φόρτισης. Μπορεί όμως και να υπάρξουν πολλοί λόγοι για τους οποίους δεν θα εμφανισθεί πράσινη, όπως:
1. Εάν η μπαταρία αφέθηκε σε κατάσταση αποφόρτισης για μεγάλο χρονικό διάστημα, το πιθανότερο είναι, να παραμείνει άχρηστη και το υδρόμετρο να μη ξαναεμφανίσει πράσινη ένδειξη, επειδή ο ηλεκτρολύτης είναι διαστρωματομένος που σημαίνει ότι το βαρύτερο οξύ έχει βυθιστεί στο κάτω μέρος και το ελαφρύτερο νερό επιπλέει κοντά στην κορυφή και δεν πρόκειται να αποκτήσει πάλι την κατάλληλη πυκνότητα.
2. Μπορεί να υπάρχει ένα μικρό κομμάτι υλικού διαχωριστή μπαταρίας που εμποδίζει το πράσινο σφαιρίδιο από το να επιπλέει. Το καλύτερο σε αυτήν την περίπτωση είναι να ανακινηθεί η μπαταρία εμπρός και πίσω. Αυτό θα αναμίξει τον ηλεκτρολύτη και κατά πάσα πιθανότητα θα απελευθερώσει το πράσινο σφαιρίδιο, ώστε αυτό να επιπλέει και μόνο εάν το ειδικό βάρος (πυκνότητα) του ηλεκτρολύτη είναι το σωστό.
3. Εάν η μπαταρία υπερφορτίσθηκε με υψηλότερη του κανονικού τάση (>14,60 volts). Αυτό σημαίνει μεγάλο βρασμό, απώλεια μέρους του νερού του ηλεκτρολύτη το οποίο εξατμίσθηκε και έκθεση μέρους της επιφάνειας των πλακών εκτός του διαλύματος του ηλεκτρολύτη. Επομένως η μπαταρία αχρηστεύεται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου